Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
alentar
- Infinitivo
- alentar
- Gerundio
- alentando
- Participio
- alentado
- Se conjuga como
- acertar
Indicativo
Presente
| yo | aliento |
| tú | alientas |
| él, ella, usted | alienta |
| nosotros | alentamos |
| vosotros | alentáis |
| ellos, ustedes | alientan |
Pretérito imperfecto
| yo | alentaba |
| tú | alentabas |
| él, ella, usted | alentaba |
| nosotros | alentábamos |
| vosotros | alentabais |
| ellos, ustedes | alentaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | alenté |
| tú | alentaste |
| él, ella, usted | alentó |
| nosotros | alentamos |
| vosotros | alentasteis |
| ellos, ustedes | alentaron |
Futuro simple
| yo | alentaré |
| tú | alentarás |
| él, ella, usted | alentará |
| nosotros | alentaremos |
| vosotros | alentaréis |
| ellos, ustedes | alentarán |
Condicional simple
| yo | alentaría |
| tú | alentarías |
| él, ella, usted | alentaría |
| nosotros | alentaríamos |
| vosotros | alentaríais |
| ellos, ustedes | alentarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he alentado |
| tú | has alentado |
| él, ella, usted | ha alentado |
| nosotros | hemos alentado |
| vosotros | habéis alentado |
| ellos, ustedes | han alentado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había alentado |
| tú | habías alentado |
| él, ella, usted | había alentado |
| nosotros | habíamos alentado |
| vosotros | habíais alentado |
| ellos, ustedes | habían alentado |
Pretérito anterior
| yo | hube alentado |
| tú | hubiste alentado |
| él, ella, usted | hubo alentado |
| nosotros | hubimos alentado |
| vosotros | hubisteis alentado |
| ellos, ustedes | hubieron alentado |
Futuro compuesto
| yo | habré alentado |
| tú | habrás alentado |
| él, ella, usted | habrá alentado |
| nosotros | habremos alentado |
| vosotros | habréis alentado |
| ellos, ustedes | habrán alentado |
Condicional compuesto
| yo | habría alentado |
| tú | habrías alentado |
| él, ella, usted | habría alentado |
| nosotros | habríamos alentado |
| vosotros | habríais alentado |
| ellos, ustedes | habrían alentado |
Subjuntivo
Presente
| yo | aliente |
| tú | alientes |
| él, ella, usted | aliente |
| nosotros | alentemos |
| vosotros | alentéis |
| ellos, ustedes | alienten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | alentara |
| tú | alentaras |
| él, ella, usted | alentara |
| nosotros | alentáramos |
| vosotros | alentarais |
| ellos, ustedes | alentaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | alentase |
| tú | alentases |
| él, ella, usted | alentase |
| nosotros | alentásemos |
| vosotros | alentaseis |
| ellos, ustedes | alentasen |
Futuro simple
| yo | alentare |
| tú | alentares |
| él, ella, usted | alentare |
| nosotros | alentáremos |
| vosotros | alentareis |
| ellos, ustedes | alentaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya alentado |
| tú | hayas alentado |
| él, ella, usted | haya alentado |
| nosotros | hayamos alentado |
| vosotros | hayáis alentado |
| ellos, ustedes | hayan alentado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera alentado |
| tú | hubieras alentado |
| él, ella, usted | hubiera alentado |
| nosotros | hubiéramos alentado |
| vosotros | hubierais alentado |
| ellos, ustedes | hubieran alentado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese alentado |
| tú | hubieses alentado |
| él, ella, usted | hubiese alentado |
| nosotros | hubiésemos alentado |
| vosotros | hubieseis alentado |
| ellos, ustedes | hubiesen alentado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere alentado |
| tú | hubieres alentado |
| él, ella, usted | hubiere alentado |
| nosotros | hubiéremos alentado |
| vosotros | hubiereis alentado |
| ellos, ustedes | hubieren alentado |
Imperativo
Imperativo
| tú | alienta |
| usted | aliente |
| nosotros | alentemos |
| vosotros | alentad |
| ustedes | alienten |