Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
ahornar
- Infinitivo
- ahornar
- Gerundio
- ahornando
- Participio
- ahornado
Indicativo
Presente
| yo | ahorno |
| tú | ahornas |
| él, ella, usted | ahorna |
| nosotros | ahornamos |
| vosotros | ahornáis |
| ellos, ustedes | ahornan |
Pretérito imperfecto
| yo | ahornaba |
| tú | ahornabas |
| él, ella, usted | ahornaba |
| nosotros | ahornábamos |
| vosotros | ahornabais |
| ellos, ustedes | ahornaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | ahorné |
| tú | ahornaste |
| él, ella, usted | ahornó |
| nosotros | ahornamos |
| vosotros | ahornasteis |
| ellos, ustedes | ahornaron |
Futuro simple
| yo | ahornaré |
| tú | ahornarás |
| él, ella, usted | ahornará |
| nosotros | ahornaremos |
| vosotros | ahornaréis |
| ellos, ustedes | ahornarán |
Condicional simple
| yo | ahornaría |
| tú | ahornarías |
| él, ella, usted | ahornaría |
| nosotros | ahornaríamos |
| vosotros | ahornaríais |
| ellos, ustedes | ahornarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he ahornado |
| tú | has ahornado |
| él, ella, usted | ha ahornado |
| nosotros | hemos ahornado |
| vosotros | habéis ahornado |
| ellos, ustedes | han ahornado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había ahornado |
| tú | habías ahornado |
| él, ella, usted | había ahornado |
| nosotros | habíamos ahornado |
| vosotros | habíais ahornado |
| ellos, ustedes | habían ahornado |
Pretérito anterior
| yo | hube ahornado |
| tú | hubiste ahornado |
| él, ella, usted | hubo ahornado |
| nosotros | hubimos ahornado |
| vosotros | hubisteis ahornado |
| ellos, ustedes | hubieron ahornado |
Futuro compuesto
| yo | habré ahornado |
| tú | habrás ahornado |
| él, ella, usted | habrá ahornado |
| nosotros | habremos ahornado |
| vosotros | habréis ahornado |
| ellos, ustedes | habrán ahornado |
Condicional compuesto
| yo | habría ahornado |
| tú | habrías ahornado |
| él, ella, usted | habría ahornado |
| nosotros | habríamos ahornado |
| vosotros | habríais ahornado |
| ellos, ustedes | habrían ahornado |
Subjuntivo
Presente
| yo | ahorne |
| tú | ahornes |
| él, ella, usted | ahorne |
| nosotros | ahornemos |
| vosotros | ahornéis |
| ellos, ustedes | ahornen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | ahornara |
| tú | ahornaras |
| él, ella, usted | ahornara |
| nosotros | ahornáramos |
| vosotros | ahornarais |
| ellos, ustedes | ahornaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | ahornase |
| tú | ahornases |
| él, ella, usted | ahornase |
| nosotros | ahornásemos |
| vosotros | ahornaseis |
| ellos, ustedes | ahornasen |
Futuro simple
| yo | ahornare |
| tú | ahornares |
| él, ella, usted | ahornare |
| nosotros | ahornáremos |
| vosotros | ahornareis |
| ellos, ustedes | ahornaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya ahornado |
| tú | hayas ahornado |
| él, ella, usted | haya ahornado |
| nosotros | hayamos ahornado |
| vosotros | hayáis ahornado |
| ellos, ustedes | hayan ahornado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera ahornado |
| tú | hubieras ahornado |
| él, ella, usted | hubiera ahornado |
| nosotros | hubiéramos ahornado |
| vosotros | hubierais ahornado |
| ellos, ustedes | hubieran ahornado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese ahornado |
| tú | hubieses ahornado |
| él, ella, usted | hubiese ahornado |
| nosotros | hubiésemos ahornado |
| vosotros | hubieseis ahornado |
| ellos, ustedes | hubiesen ahornado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere ahornado |
| tú | hubieres ahornado |
| él, ella, usted | hubiere ahornado |
| nosotros | hubiéremos ahornado |
| vosotros | hubiereis ahornado |
| ellos, ustedes | hubieren ahornado |
Imperativo
Imperativo
| tú | ahorna |
| usted | ahorne |
| nosotros | ahornemos |
| vosotros | ahornad |
| ustedes | ahornen |