Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
afanar
- Infinitivo
- afanar
- Gerundio
- afanando
- Participio
- afanado
Indicativo
Presente
| yo | afano |
| tú | afanas |
| él, ella, usted | afana |
| nosotros | afanamos |
| vosotros | afanáis |
| ellos, ustedes | afanan |
Pretérito imperfecto
| yo | afanaba |
| tú | afanabas |
| él, ella, usted | afanaba |
| nosotros | afanábamos |
| vosotros | afanabais |
| ellos, ustedes | afanaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | afané |
| tú | afanaste |
| él, ella, usted | afanó |
| nosotros | afanamos |
| vosotros | afanasteis |
| ellos, ustedes | afanaron |
Futuro simple
| yo | afanaré |
| tú | afanarás |
| él, ella, usted | afanará |
| nosotros | afanaremos |
| vosotros | afanaréis |
| ellos, ustedes | afanarán |
Condicional simple
| yo | afanaría |
| tú | afanarías |
| él, ella, usted | afanaría |
| nosotros | afanaríamos |
| vosotros | afanaríais |
| ellos, ustedes | afanarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he afanado |
| tú | has afanado |
| él, ella, usted | ha afanado |
| nosotros | hemos afanado |
| vosotros | habéis afanado |
| ellos, ustedes | han afanado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había afanado |
| tú | habías afanado |
| él, ella, usted | había afanado |
| nosotros | habíamos afanado |
| vosotros | habíais afanado |
| ellos, ustedes | habían afanado |
Pretérito anterior
| yo | hube afanado |
| tú | hubiste afanado |
| él, ella, usted | hubo afanado |
| nosotros | hubimos afanado |
| vosotros | hubisteis afanado |
| ellos, ustedes | hubieron afanado |
Futuro compuesto
| yo | habré afanado |
| tú | habrás afanado |
| él, ella, usted | habrá afanado |
| nosotros | habremos afanado |
| vosotros | habréis afanado |
| ellos, ustedes | habrán afanado |
Condicional compuesto
| yo | habría afanado |
| tú | habrías afanado |
| él, ella, usted | habría afanado |
| nosotros | habríamos afanado |
| vosotros | habríais afanado |
| ellos, ustedes | habrían afanado |
Subjuntivo
Presente
| yo | afane |
| tú | afanes |
| él, ella, usted | afane |
| nosotros | afanemos |
| vosotros | afanéis |
| ellos, ustedes | afanen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | afanara |
| tú | afanaras |
| él, ella, usted | afanara |
| nosotros | afanáramos |
| vosotros | afanarais |
| ellos, ustedes | afanaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | afanase |
| tú | afanases |
| él, ella, usted | afanase |
| nosotros | afanásemos |
| vosotros | afanaseis |
| ellos, ustedes | afanasen |
Futuro simple
| yo | afanare |
| tú | afanares |
| él, ella, usted | afanare |
| nosotros | afanáremos |
| vosotros | afanareis |
| ellos, ustedes | afanaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya afanado |
| tú | hayas afanado |
| él, ella, usted | haya afanado |
| nosotros | hayamos afanado |
| vosotros | hayáis afanado |
| ellos, ustedes | hayan afanado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera afanado |
| tú | hubieras afanado |
| él, ella, usted | hubiera afanado |
| nosotros | hubiéramos afanado |
| vosotros | hubierais afanado |
| ellos, ustedes | hubieran afanado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese afanado |
| tú | hubieses afanado |
| él, ella, usted | hubiese afanado |
| nosotros | hubiésemos afanado |
| vosotros | hubieseis afanado |
| ellos, ustedes | hubiesen afanado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere afanado |
| tú | hubieres afanado |
| él, ella, usted | hubiere afanado |
| nosotros | hubiéremos afanado |
| vosotros | hubiereis afanado |
| ellos, ustedes | hubieren afanado |
Imperativo
Imperativo
| tú | afana |
| usted | afane |
| nosotros | afanemos |
| vosotros | afanad |
| ustedes | afanen |