Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
ablentar
- Infinitivo
- ablentar
- Gerundio
- ablentando
- Participio
- ablentado
- Se conjuga como
- acertar
Indicativo
Presente
| yo | abliento |
| tú | ablientas |
| él, ella, usted | ablienta |
| nosotros | ablentamos |
| vosotros | ablentáis |
| ellos, ustedes | ablientan |
Pretérito imperfecto
| yo | ablentaba |
| tú | ablentabas |
| él, ella, usted | ablentaba |
| nosotros | ablentábamos |
| vosotros | ablentabais |
| ellos, ustedes | ablentaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | ablenté |
| tú | ablentaste |
| él, ella, usted | ablentó |
| nosotros | ablentamos |
| vosotros | ablentasteis |
| ellos, ustedes | ablentaron |
Futuro simple
| yo | ablentaré |
| tú | ablentarás |
| él, ella, usted | ablentará |
| nosotros | ablentaremos |
| vosotros | ablentaréis |
| ellos, ustedes | ablentarán |
Condicional simple
| yo | ablentaría |
| tú | ablentarías |
| él, ella, usted | ablentaría |
| nosotros | ablentaríamos |
| vosotros | ablentaríais |
| ellos, ustedes | ablentarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he ablentado |
| tú | has ablentado |
| él, ella, usted | ha ablentado |
| nosotros | hemos ablentado |
| vosotros | habéis ablentado |
| ellos, ustedes | han ablentado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había ablentado |
| tú | habías ablentado |
| él, ella, usted | había ablentado |
| nosotros | habíamos ablentado |
| vosotros | habíais ablentado |
| ellos, ustedes | habían ablentado |
Pretérito anterior
| yo | hube ablentado |
| tú | hubiste ablentado |
| él, ella, usted | hubo ablentado |
| nosotros | hubimos ablentado |
| vosotros | hubisteis ablentado |
| ellos, ustedes | hubieron ablentado |
Futuro compuesto
| yo | habré ablentado |
| tú | habrás ablentado |
| él, ella, usted | habrá ablentado |
| nosotros | habremos ablentado |
| vosotros | habréis ablentado |
| ellos, ustedes | habrán ablentado |
Condicional compuesto
| yo | habría ablentado |
| tú | habrías ablentado |
| él, ella, usted | habría ablentado |
| nosotros | habríamos ablentado |
| vosotros | habríais ablentado |
| ellos, ustedes | habrían ablentado |
Subjuntivo
Presente
| yo | abliente |
| tú | ablientes |
| él, ella, usted | abliente |
| nosotros | ablentemos |
| vosotros | ablentéis |
| ellos, ustedes | ablienten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | ablentara |
| tú | ablentaras |
| él, ella, usted | ablentara |
| nosotros | ablentáramos |
| vosotros | ablentarais |
| ellos, ustedes | ablentaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | ablentase |
| tú | ablentases |
| él, ella, usted | ablentase |
| nosotros | ablentásemos |
| vosotros | ablentaseis |
| ellos, ustedes | ablentasen |
Futuro simple
| yo | ablentare |
| tú | ablentares |
| él, ella, usted | ablentare |
| nosotros | ablentáremos |
| vosotros | ablentareis |
| ellos, ustedes | ablentaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya ablentado |
| tú | hayas ablentado |
| él, ella, usted | haya ablentado |
| nosotros | hayamos ablentado |
| vosotros | hayáis ablentado |
| ellos, ustedes | hayan ablentado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera ablentado |
| tú | hubieras ablentado |
| él, ella, usted | hubiera ablentado |
| nosotros | hubiéramos ablentado |
| vosotros | hubierais ablentado |
| ellos, ustedes | hubieran ablentado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese ablentado |
| tú | hubieses ablentado |
| él, ella, usted | hubiese ablentado |
| nosotros | hubiésemos ablentado |
| vosotros | hubieseis ablentado |
| ellos, ustedes | hubiesen ablentado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere ablentado |
| tú | hubieres ablentado |
| él, ella, usted | hubiere ablentado |
| nosotros | hubiéremos ablentado |
| vosotros | hubiereis ablentado |
| ellos, ustedes | hubieren ablentado |
Imperativo
Imperativo
| tú | ablienta |
| usted | abliente |
| nosotros | ablentemos |
| vosotros | ablentad |
| ustedes | ablienten |