Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
abjurar
- Infinitivo
- abjurar
- Gerundio
- abjurando
- Participio
- abjurado
Indicativo
Presente
| yo | abjuro |
| tú | abjuras |
| él, ella, usted | abjura |
| nosotros | abjuramos |
| vosotros | abjuráis |
| ellos, ustedes | abjuran |
Pretérito imperfecto
| yo | abjuraba |
| tú | abjurabas |
| él, ella, usted | abjuraba |
| nosotros | abjurábamos |
| vosotros | abjurabais |
| ellos, ustedes | abjuraban |
Pretérito perfecto simple
| yo | abjuré |
| tú | abjuraste |
| él, ella, usted | abjuró |
| nosotros | abjuramos |
| vosotros | abjurasteis |
| ellos, ustedes | abjuraron |
Futuro simple
| yo | abjuraré |
| tú | abjurarás |
| él, ella, usted | abjurará |
| nosotros | abjuraremos |
| vosotros | abjuraréis |
| ellos, ustedes | abjurarán |
Condicional simple
| yo | abjuraría |
| tú | abjurarías |
| él, ella, usted | abjuraría |
| nosotros | abjuraríamos |
| vosotros | abjuraríais |
| ellos, ustedes | abjurarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he abjurado |
| tú | has abjurado |
| él, ella, usted | ha abjurado |
| nosotros | hemos abjurado |
| vosotros | habéis abjurado |
| ellos, ustedes | han abjurado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había abjurado |
| tú | habías abjurado |
| él, ella, usted | había abjurado |
| nosotros | habíamos abjurado |
| vosotros | habíais abjurado |
| ellos, ustedes | habían abjurado |
Pretérito anterior
| yo | hube abjurado |
| tú | hubiste abjurado |
| él, ella, usted | hubo abjurado |
| nosotros | hubimos abjurado |
| vosotros | hubisteis abjurado |
| ellos, ustedes | hubieron abjurado |
Futuro compuesto
| yo | habré abjurado |
| tú | habrás abjurado |
| él, ella, usted | habrá abjurado |
| nosotros | habremos abjurado |
| vosotros | habréis abjurado |
| ellos, ustedes | habrán abjurado |
Condicional compuesto
| yo | habría abjurado |
| tú | habrías abjurado |
| él, ella, usted | habría abjurado |
| nosotros | habríamos abjurado |
| vosotros | habríais abjurado |
| ellos, ustedes | habrían abjurado |
Subjuntivo
Presente
| yo | abjure |
| tú | abjures |
| él, ella, usted | abjure |
| nosotros | abjuremos |
| vosotros | abjuréis |
| ellos, ustedes | abjuren |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | abjurara |
| tú | abjuraras |
| él, ella, usted | abjurara |
| nosotros | abjuráramos |
| vosotros | abjurarais |
| ellos, ustedes | abjuraran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | abjurase |
| tú | abjurases |
| él, ella, usted | abjurase |
| nosotros | abjurásemos |
| vosotros | abjuraseis |
| ellos, ustedes | abjurasen |
Futuro simple
| yo | abjurare |
| tú | abjurares |
| él, ella, usted | abjurare |
| nosotros | abjuráremos |
| vosotros | abjurareis |
| ellos, ustedes | abjuraren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya abjurado |
| tú | hayas abjurado |
| él, ella, usted | haya abjurado |
| nosotros | hayamos abjurado |
| vosotros | hayáis abjurado |
| ellos, ustedes | hayan abjurado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera abjurado |
| tú | hubieras abjurado |
| él, ella, usted | hubiera abjurado |
| nosotros | hubiéramos abjurado |
| vosotros | hubierais abjurado |
| ellos, ustedes | hubieran abjurado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese abjurado |
| tú | hubieses abjurado |
| él, ella, usted | hubiese abjurado |
| nosotros | hubiésemos abjurado |
| vosotros | hubieseis abjurado |
| ellos, ustedes | hubiesen abjurado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere abjurado |
| tú | hubieres abjurado |
| él, ella, usted | hubiere abjurado |
| nosotros | hubiéremos abjurado |
| vosotros | hubiereis abjurado |
| ellos, ustedes | hubieren abjurado |
Imperativo
Imperativo
| tú | abjura |
| usted | abjure |
| nosotros | abjuremos |
| vosotros | abjurad |
| ustedes | abjuren |